Imposter syndrome

Het imposter syndrome werd voor het eerst aan het licht gebracht eind jaren 1970 door psychologen Pauline Clance en Suzanne Imes. Ik hoorde de term tijdens een opleiding in kader van een leadershift project op het werk. De opleidster stelde de vraag: “Wie heeft er regelmatig schrik om door de mand te vallen?”. Eerlijk gezegd was ik opgelucht dat ik niet als enige mijn hand weifelend omhoog stak.

Hoe sterk ik ook gegroeid ben in mijn persoonlijke als in mijn professionele leven, het stemmetje in mijn hoofd dat zich afvraagt wanneer iedereen eindelijk gaat merken dat ik eigenlijk niet weet waarmee ik bezig ben, blijft aanwezig. En dat komt doordat de verzameling van persoonlijkheidskenmerken die aan de basis liggen van het oplichterssyndroom. Waarmee ik ook “gezegend” ben. Ervoor zorgen dat ik mijn successen niet toeken aan mijn kunde en capaciteiten, maar eerder aan toeval, geluk en/of externe omstandigheden.

Je leest het ook in mijn blog “Scenario’s in je hoofd“. Waar ik vertel over mijn groei naar leidinggevende en alsnog de basis van deze groei toe-eigen aan de mensen die me deuren deden openen in plaats van aan het harde werk dat ik de afgelopen jaren heb verricht.

Kenmerken die kunnen aanwijzen dat iemand last heeft van het “oplichterssyndroom”:

  • denken dat je anderen een onrealistisch beeld van jezelf voorspiegelt;
  • angst hebben om “ontmaskerd” te worden;
  • je eigen competenties niet herkennen en bang zijn dat mensen merken dat je onvoldoende competent bent;
  • luisteren naar een strenge criticus in je hoofd;
  • successen buiten jezelf leggen, en ze toeschrijven aan externe factoren (geluk, toeval, …);
  • perfectionistisch zijn;
  • hard werken (vaak harder dan nodig).

Gelukkig kun je hier aan werken. Ik heb dit ook gedaan, en tot eind 2020 had ik er minder last van. Mijn zelfvertrouwen was enorm gegroeid, ik besefte regelmatiger dat mijn successen echt mijn successen waren.

De afgelopen maanden steekt het stemmetje steeds vaker de kop op. Ik ben in januari aan een nieuw avontuur begonnen door leidinggevende te worden van een ander team. Het besef dat ik ze technisch niet zo goed kan ondersteunen dan mijn vorige team zorgt ervoor dat ik op een andere manier moet leidinggeven. En dat lukt wel, alleen heb ik opnieuw moeite om het aan mijn eigen capaciteiten toe te kennen. Er is dus nog werk aan de winkel.

En over perfectionisme gesproken. Wat had ik het moeilijk om deze blogpost goed te krijgen, ondanks de voorbereidingen en het opzoekingswerk dat er aan vooraf gegaan is. Ik kreeg hem gelijk niet in de vorm gegoten dat ik wou. Hij is nog steeds niet perfect, maar toch besloten te posten.

Keep on smiling!

Anti-bucketlist

Iedereen kent een bucketlist, een lijst van dingen die je nog wil gedaan hebben voor een bepaalde leeftijd of voor je de volgende levensreis start. Bucketlisten kunnen veranderen naarmate je persoonlijkheid verandert, je nieuwe wegen in slaat en andere dingen ontdekt.

Een anti-bucketlist daarentegen zijn dingen die je liefst nooit wilt mee maken. Toen ik het idee kreeg dacht ik: “Ho, gemakkelijk! Dat is in twee minuten geschreven.” Maar eigenlijk heb ik er toch even moeten bij stil staan. En wat eigenlijk als een grappige lijst bedoeld was komt toch wel redelijk beladen over. Hier volgt de top 15 van dingen die ik nooit wil mee doen:

  • De begrafenis van mijn dochter bijwonen.
  • Scheiden.
  • Mijn nieuwsgierigheid verliezen en daardoor stoppen met leren en met mijn persoonlijke groei te stimuleren.
  • Blind worden voor de mooie dingen in het leven.
  • Vegetariër worden (zo ne goed doorgebakken steak is toch lekker).
  • The Mount Everest beklimmen (dienen berg ziet al genoeg af met al het volk dat er op loopt).
  • Bungee jumpen of skydiven.
  • Gaan zwemmen tussen de haaien (ik panikeer als ne goudvis in een aquarium naar me toe zwemt).
  • In de gevangenis terecht komen.
  • Een moord plegen.
  • Stierenvechten.
  • Gaan jagen.
  • Levende insecten eten (dode ook niet hoor).
  • Mijn rijbewijs terug afgeven.
  • Het leven te serieus nemen.

Zoals ik zei, toch een redelijk beladen lijst. Gelukkig dat grapjes dan alsnog kunnen.

Keep on smiling!

Bloglijst 1

Als ik begin te schrijven, schrijf ik enkele blogs op dezelfde namiddag / avond. Eenmaal geschreven sla ik ze op als concept. In de dagen die volgen lees ik ze opnieuw, pas ik aan waar nodig. Als laatste plan ik een datum en uur om de blogpost online te zetten. 

Kortgeleden schreef ik enkele blogideeën op om een beetje geordend te posten en niet de ene week elke dag een blogpost online te zetten en dan een week stilte te geven. Bij het opschrijven van mijn ideeën bedacht ik me dat het lijstje op zich ook wel een leuk blogonderwerp is.

Wat kunnen jullie de komende weken verwachten:

  • Mijn favoriete boeken top 5;
  • Mijn anti-bucketlist;
  • De achtergrond van mijn favoriet “dessert” + recept;
  • Lijstje met feitjes over mezelf;
  • Netlix-favorieten;
  • Wat ik intussen allemaal geleerd heb over “Chakra’s”;
  • Een blog over het heksenfeest “Lithane”;
  • Het verhaal rond het behalen van mijn rijbewijs;
  • Herinneringen.

Van deze lijst staan een paar logs al in “concept”. Het posten zal niet per se in de volgorde van de lijst gebeuren. Tussendoor zullen er nog andere posts volgen zoals hersenspinsels of onderwerpen waarbij ik stil sta. Niet te vergeten dat Fotomaandag ook steeds op het programma staat.

Benieuwd naar welk onderwerp jullie uitkijken.

Keep on smiling!