Anti-bucketlist

Iedereen kent een bucketlist, een lijst van dingen die je nog wil gedaan hebben voor een bepaalde leeftijd of voor je de volgende levensreis start. Bucketlisten kunnen veranderen naarmate je persoonlijkheid verandert, je nieuwe wegen in slaat en andere dingen ontdekt.

Een anti-bucketlist daarentegen zijn dingen die je liefst nooit wilt mee maken. Toen ik het idee kreeg dacht ik: “Ho, gemakkelijk! Dat is in twee minuten geschreven.” Maar eigenlijk heb ik er toch even moeten bij stil staan. En wat eigenlijk als een grappige lijst bedoeld was komt toch wel redelijk beladen over. Hier volgt de top 15 van dingen die ik nooit wil mee doen:

  • De begrafenis van mijn dochter bijwonen.
  • Scheiden.
  • Mijn nieuwsgierigheid verliezen en daardoor stoppen met leren en met mijn persoonlijke groei te stimuleren.
  • Blind worden voor de mooie dingen in het leven.
  • Vegetariër worden (zo ne goed doorgebakken steak is toch lekker).
  • The Mount Everest beklimmen (dienen berg ziet al genoeg af met al het volk dat er op loopt).
  • Bungee jumpen of skydiven.
  • Gaan zwemmen tussen de haaien (ik panikeer als ne goudvis in een aquarium naar me toe zwemt).
  • In de gevangenis terecht komen.
  • Een moord plegen.
  • Stierenvechten.
  • Gaan jagen.
  • Levende insecten eten (dode ook niet hoor).
  • Mijn rijbewijs terug afgeven.
  • Het leven te serieus nemen.

Zoals ik zei, toch een redelijk beladen lijst. Gelukkig dat grapjes dan alsnog kunnen.

Keep on smiling!

Fotomaandag 17 mei 2021

Wat ging de week snel voorbij. Ook moeilijk om drie foto’s te kiezen die mijn week samenvatten. Heb enkele mooie momenten gehad die de moeite waard zijn om bij te blijven stil staan.

Foto 1

Woensdag, mijn “mental health day”. Rond de middag mijn dochter van school gaan halen. Normaal parkeer ik iets verder van school, in een stuk straat waar je gemakkelijk een u-bocht maakt. En op woensdag is het nog beter om op de parking van het zwembad te gaan staan. Omdat alle scholen in de omgeving op hetzelfde uur gedaan hebben. Uit verstrooidheid reed ik toch tot aan het schoolgebouw. Er was een open parkeerplaats redelijk dichtbij. Natuurlijk, daar kon ik niet terugdraaien dus moest ik volledig het centrum door. In de file gestaan. Het volledig centrum staat op woensdagmiddag geblokkeerd. Wel goed gelachen omdat ik de foute beslissing nam. En meteen begrepen waarom mijn echtgenoot echt aan het zwembad gaat staan op woensdag.

Foto 2

Vrijdag, in de voormiddag mijn dochter bij haar vriendje gaan afzetten. Dan doorgereden naar mijn papa waar ik dit boeddhabeeldje mee kreeg. Ik herinnerde mij een bronzen beeldje dat vroeger altijd in de living stond. Wist niet dat hij er ook nog een in steen had staan. Past wel mooi in ons interieur. Toen ik thuis kwam was PostNL al langs geweest met mijn Chakra Gift Set van The Light House. Ik vind de combinatie van de chakrasteentjes en kaars met het Boeddhabeeldje wel iets hebben. Denk dat ik wel nog op zoek ga naar een bergkristal en een Amethyst om er een gouden driehoek van te maken.

Foto 3

Op pad met mijn dochter. Oorspronkelijke bedoeling: naar de Ava gaan voor decoratie. Regelmatig verander ik de decoratie in huis. Aangepast aan de seizoenen en de feestdagen / periodes. Voor de zomer heb ik vrij weinig liggen. Toen ik klaar was met de stukken te wisselen waren we beetje ontgoocheld. Niets fris, altijd hetzelfde. Dus eens nieuwe spulletjes gaan halen. Terug in de auto wou mijn dochter nog naar de Shop for Geeks. Volgens Google is die in de Kattestraat in Aalst. Helemaal voor niets tot daar gewandeld, want die is daar helemaal niet meer. De Fnac binnen geglipt, daar is deze foto getrokken. Mijn dochter die moeite heeft om te kiezen aan welk K-Pop album ze haar gespaarde zakgeld zal spenderen. Over het verkeerd rijden en de onnodig afgelegde kilometers en de hierdoor voorzaakte slappe lachbuien zal ik niet uitweiden.

Nu bedenk ik mij net… helemaal naar de Ava gereden in Aalst terwijl ik al enkele weken zin heb om te gaan snuisteren in de Kringloopwinkel. Zal voor één van de komende weekends zijn.

Keep on smiling!

Fotomaandag

Woorden, taal, … daarmee drukken we ons uit. Maar dat is niet de enige manier. We kunnen dingen ook duidelijk maken door beelden, gebaren, gestes, een simpele glimlach. Daarom zal ik op maandag mijn voorbije week vertellen op basis van foto’s.

Bijna dagelijks nemen velen onder ons foto’s om op Instagram of Facebook of elk andere sociale media te delen. Ook tijdens deze 14 maanden dat ons sociale leven meer digitaal plaatsvindt dan fysiek delen we rustig verder. De zoveelste online bestelling die toegekomen is, de glimlach van de kinderen die het leven verrijken, de aanpassingen dat we in onze woning hebben gedaan, of gewoon een online inspirational quote die we wel toepasselijk vinden. Dus zal het niet zo moeilijk zijn om op maandag 3 foto’s te selecteren die weergeven wat de week voordien is gebeurd. Voor mij ook een mooi moment om stil te staan bij de voorbije 7 dagen en verder te kijken naar de volgende.

Dit zijn de eerste drie foto’s van de “Fotomaandag”:

Twee boeken die ik besteld had in het weekend ervoor. “De Weg van de Heks” ben ik beginnen lezen, ik lees hoofdstuk per hoofdstuk en dan laat ik het boek enkele dagen liggen. Het andere boek ligt nog te wachten, ik had besloten eerst nog “De Celestijnse Belofte” en “Het Tiende inzicht” opnieuw te lezen voor ik hier aan begin. Zodat ik het hele verhaal in één flow kan lezen. De voorbije week redelijk lange werkdagen gewerkt en nood aan andere ontspanning ook dus het lezen gaat iets trager vooruit, maar wel leuk de anticipatie naar de inhoud van een boek. Het komt zeker niet terecht in de boekenkast op de plank bij andere ongelezen boeken. Dat heb ik mezelf beloofd.

Zaterdag een wandeling gaan maken in regio Erps-Kwerps met 3 directe collega’s. Twee van hen had ik al meer dan een jaar niet meer in het echt gezien. Het was een gezellige wandeling, zeker voor herhaling vatbaar.

Tweede zondag van mei, Moederdag, dus het Moederdaggeschenk kon niet ontbreken. Al ging ik er van uit dat mijne tiener mij niets zou geven. Ze zit op de leeftijd waar het kinderlijke er uit is, maar ze is ook nog niet volwassen genoeg om te beseffen wat deze kleine geste doet voor een moederhart. De cactusjes staan mooi bij elkaar. Ik weet dat ik hare papa dankbaar mag zijn dat hij haar zo ver gekregen heeft om mij toch een kleinigheidje te geven. Ik kreeg ze wel met de mededeling: “Vermoordt ze niet zoals uw vorige cactusjes”. Maar nu heb ik geleerd wat ik fout deed waardoor het vorige cactusje de ziel gegeven heeft. Deze blijven zeker jaren staan. Duimen jullie mee?

Verder heb ik van deze moederdag gebruik gemaakt om even langs de rustplaats van mijn eigen mama te gaan. Daar even stilgestaan bij hoe hard ik haar nog steeds mis. Aangezien we in de omgeving waren zijn we binnen gesprongen bij mijne papa die toch ook geen gemakkelijk dag had. Trouwens, voor iedereen die naar het Hallerbos trekt (of andere bossen), bij mijn papa staan de Blue Bells (of boshyacinten) gewoon in de voortuin.

Manlief is nog eens met mij meegereden, in plaats van mij te vervoeren en vond de vorderingen in het rijden die ik gemaakt heb, sinds ik mijn rijbewijs heb, mooi om te zien.

Keep on smiling!